logo3 gimp 500x

Deense hoogleraar: 'Antidepressiva werken helemaal niet'
Interview Peter Gøtzsche  - Vokskrant 19.12.2016

Dat in Nederland 1,1 miljoen mensen antidepressiva gebruiken noemt Peter Gøtzsche 'een ramp voor de gezondheidszorg, want antidepressiva doen meer kwaad dan goed'. 

Huisartsen schrijven in Nederland 80 procent van alle antidepressiva voor. Dat zijn deels herhaalrecepten, maar huisartsen beslissen vaak ook zelf samen met de patiënt om met antidepressiva te beginnen. Volgens Gøtzsche zijn antidepressiva te ingewikkeld om over te laten aan huisartsen. 'Psychiaters hebben al moeite om symptomen van een depressie te onderscheiden van bijwerkingen van het medicijn. Laat staan huisartsen die maar tien minuten tijd hebben per patiënt en bovendien op de hoogte moeten zijn van zoveel meer medische zaken.'[...]

Waarom deugen veel studies naar de effectiviteit van antidepressiva niet, volgens u?
'Om vele redenen, maar ik zal een voorbeeld geven. Antidepressiva hebben vaak duidelijke bijwerkingen, zoals een droge mond. Proefpersonen die in de controlegroep zitten en een placebo (neppil, red.) krijgen, wéten dus dat ze het echte medicijn niet gebruiken. Alleen dat al kan de resultaten behoorlijk vertekenen. Wat het beeld ook verstoort: studies waar antidepressiva slecht uit de bus komen, worden vaak helemaal niet gepubliceerd.
'Door met zulke factoren rekening te houden, ontdekte ik dat anti-depressiva helemaal niet werken. Terwijl er wel nadelen zijn: je raakt emotioneel verdoofd, je seksleven gaat eraan, je kunt er verslaafd aan raken en het risico op suïcide stijgt. Psychotherapie, een behandelmethode zonder medicatie, pakt beter uit. Eigenlijk is het zo simpel: vraag een kind of het een goed idee is om een pil te slikken die niks goeds voor je doet, maar wel het risico op zelfdoding vergroot. Duidelijker dan dat kan ik het niet zeggen.'

Lees meer...

everyone is fighting a battle piccolo

Volkskrant 25.4.15- Hoe onze kinderen kleine narcistjes worden
[ingekort - voor kompleet artikel, zie Volkskrant vann 25.4.15]

Vrijwel iedere ouder vindt zijn of haar kind bijzonder, aldus recent onderzoek van ontwikkelingspsycholoog Eddie Brummelman, die promoveerde aan de Universiteit Utrecht. En dat wordt een probleem als de kinderen zelf ook gaan geloven dat ze geweldig zijn. Kinderen die door hun ouders worden overladen met complimenten, ontwikkelen vaak narcistische trekken, met alle onaangename gevolgen van dien. Narcistische kinderen kunnen niet tegen kritiek, vertonen agressief gedrag als ze gekrenkt worden en vallen ten prooi aan een verlammend gevoel van schaamte als ze 'afgaan'. Het worden vaak ook onaangename volwassenen. Er is bovendien een correlatie met verslaving, depressie en angststoornissen.

Lees meer...

EMPATHIE

 

Volkskrant 1.4.2015 

Supernanny Jo Frost krijgt te maken met groeiende afkeer van haar methoden

Scott ligt in Batmanpyjama blèrend op de badkamervloer. Hij wil zijn tanden niet poetsen. Ook wil hij niet naar bed. Als moeder Roelina (27) hem in bed legt, doet Scott (3) het licht weer aan en begint te gillen. Al vrij snel rent het jongetje krijsend en huilend achter zijn moeder aan. Hij stort zich op de vloer, roept om water. Roelina moet Scott keer op keer terug in bed leggen - krijsend en wel. Ze moet het licht uit blijven doen en mag niet met Scott praten. 'Het ritueel is voorbij, hij heeft zijn laatste kusje al gehad, anders blijf je bezig', zegt Frost. De kijker ziet Roelina een trap halen om het peertje uit de lamp te draaien, zodat Scott het licht niet meer aan kan doen.

Met name de naughty step, vrij vertaald als strafstoeltje of strafhoek, roept veel discussie op. Een jong kind dat niet luistert of hysterisch wordt, moet op een apart plekje (een traptrede, een stoel, een hoek) tot rust komen en nadenken over wat er net is gebeurd. Supernanny Frost maakt er in haar programma kwistig gebruik van. Ook de term time-out, zoals het intermezzo in de strafhoek wordt genoemd, valt vaak. Tegenstanders noemen de methode verwerpelijk, schadelijk zelfs. Onzin, zeggen voorstanders.

Straffen schadelijk?

Of valt het eigenlijk best mee? Wie heeft er nou eigenlijk gelijk? Wat betreft het strafstoeltje zit hoogleraar kinder- en jeugdpyschologie aan de Universiteit Utrecht, Bram Orobio de Castro, op één lijn met de tegenstanders. 'Waardeloos', noemt hij het. 

Orobio deed veel onderzoek naar probleemgezinnen. Zelfs bij die gezinnen raadt hij zulke straffen af, omdat het averechts of alleen op de zeer korte termijn werkt. 'De huidige wetenschappelijke consensus is warm en gestructureerd opvoeden', zegt Orobio. 'Waarbij je kinderen helpt bij een driftbui weer rustig te worden. Dat is geen mening, maar de uitslag van honderden studies in ons vakgebied. Gewoon laten huilen of harde en kille straffen, werkt niet. Dat noemen we tegenwoordig verwaarlozen.'

Lees verder

VERWACHTINGEN - en de wet van aantrekking 
(Silvia Pannone)

Verwachtingen: een begrip met veel nuancenverschillen. Maar wat zijn verwachtingen überhaupt? In het algemeen gezien kan dit woord uitgelegd worden als een overtuiging of een mentale houding gericht op de meest waarschijnlijke of wenselijke uitkomst van iets in de toekomst.

Lang is het in de esoterische leer bekend dat de geest een sterke kracht is, die zelfs de toekomst kan beïnvloeden en/of doen veranderen. Alan Leo, de Engelse astroloog die begin vorige eeuw als eerste de theosofische leer koppelde aan de astrologie heeft de uitspraak gecreëerd "character is destiny", (karakter is lot) en zich met character analysen bezig gehouden ipv met toekomstvoorspellingen, zoals toen nog gebruikelijk was, omdat hij beweerde dat de toekomst niet zozeer door gebeurtenissen, maar voornamelijk door onze houding – gedeeltelijk dus ook door onze verwachtingen – wordt gevormd. 

lees meer...

EMOTIES - Even anders bekeken 
(Silvia Pannone)

KreeftDe zon is nu in het teken Kreeft (juni-juli), het eerste waterteken van de dierenriem. Water is, zoals bekend, verbonden met de gevoelswereld, met alle innerlijke stromingen die erbij horen en onze binnenwereld kleur en leven geven.

Met name Kreeft, het meest ik-gerichte van de watertekens is hierin vatbaar en kwetsbaar in zijn openheid en ontvankelijkheid voor de stemmingen en energieën die van buitenaf komen.

"Wat raakt mij en wat heb ik nodig om mij thuis te voelen in mezelf en met anderen?"

Dit is de vraag waar we deze maand aandacht zouden kunnen schenken; de verworven inzichten kunnen een verrijkende en verwarmende verrassing bieden.
Waar het teken Kreeft in onze horoscoop zich bevindt, hierin zullen we een diepe behoefte ervaren aan een veilige gevoelsmatige verbinding met anderen. Vooral 'veiligheid' is een begrip dat hierbij van groot belang is: in dit stuk zijn we als mensen zeer kwetsbaar, omdat we zo goed kunnen aanvoelen wat om ons heen gebeurd, en dat is niet altijd makkelijk te hanteren of zelfs prettig.

Vaak is de consequentie hiervan dan ook een grotere verdediging dan men in feite wenst: aan de ene kant wil men zo graag verbonden zijn en aan de andere kant is dit juist zo beangstigend.
Aangezien Pluto in deze jaren door Steenbok loopt, zal Kreeft, dat zich in de zodiac tegenover Steenbok bevindt, uitgedaagd worden om hieraan aandacht te besteden: hoe kan ik mijn behoefte aan verbinding en liefde op een manier uitleven, zonder dat ik verdwijn achter mijn veiligheidsmuurtje?

lees meer...

Dit is de plek om een ontdekkingsreis naar jezelf te beginnen.

darkforest blogDe reiziger was al heel lang onderweg. En nu was hij was verdwaald.
In een donkere bos, met oeroude bomen. Hij had het gevoel dat hij maar in rondjes bleef lopen, volledig doelloos. Hij kon de weg vooruit niet meer zien.

Moe en uitgeput ging hij op een boomstam zitten. Er was een en al stilte om hem heen. Een klein vennetje dat voor hem rustig lag, weerspiegelde zacht het licht dat door de bomen viel.
Een heerlijke geur van vochtige aarde prikkelde zijn neus. En riep herinneringen op van vroeger. Dat luchtte hem op.
Hoe lang was het geleden dat hij iets had gedaan wat niet per se zinvol was maar gewoon even leuk? Zoals met modder spelen of met zand? Heimwee welde in hem op.

Hij nam een handvol bos aarde in hand. Het was prachtige, donker aarde, licht vochtig, doorspekt met dennennaalden, zaadjes, grassprietjes, en een dood blad. Een kleine mier liep op een van de dennennaalden en wist eventjes niet meer hoe verder. Net als hij!

De aarde in zijn handen was vol leven, realiseerde hij zich. Hij liep niet zomaar op dode grond, hij liep op het volle leven. Hij was de weg niet kwijt, hij stond midden in het leven. Ook als zag het het even anders uit dan wat hij gewend was.
Dit gaaf hem een opwelling van hoop en moed. Zacht legde hij de handvol aarde met de mier weer op de grond, bedankte het voor haar hulp en inzicht, en liep verder, het licht volgend.

En sneller dat wat hij voor mogelijk had gehouden, werd het bos lichter en lichter en kwam hij uiteindelijk het bos uit, en stond hij op een heuveltop, op een grote steen.

Een zonovergoten landschap stond voor hem. Er was nog steeds geen pad te zien, maar de richting was weer duidelijk. En plotseling besefte hij, dat hij zijn eigen pad kon scheppen, in de richting die helder voor hem lag.

In de verte waren verdere heuvels te zien, en hij wist dat dat ook nog overwinningen zouden worden. Maar hij zag nu weer zijn richting, en in het volle zonlicht trad hij het leven weer tegemoet, vertrouwende dat, wanneer nodig, hem weer hulp geboden zou worden.

 home story picture 660x


Bent u ook zoekende? Ik begeleid u graag voor een stukje van uw reis.

(copyright Silvia Pannone)