logo3 gimp 500x

VERWACHTINGEN - en de wet van aantrekking 
(Silvia Pannone)

Verwachtingen: een begrip met veel nuancenverschillen. Maar wat zijn verwachtingen überhaupt? In het algemeen gezien kan dit woord uitgelegd worden als een overtuiging of een mentale houding gericht op de meest waarschijnlijke of wenselijke uitkomst van iets in de toekomst.

Lang is het in de esoterische leer bekend dat de geest een sterke kracht is, die zelfs de toekomst kan beïnvloeden en/of doen veranderen. Alan Leo, de Engelse astroloog die begin vorige eeuw als eerste de theosofische leer koppelde aan de astrologie heeft de uitspraak gecreëerd "character is destiny", (karakter is lot) en zich met character analysen bezig gehouden ipv met toekomstvoorspellingen, zoals toen nog gebruikelijk was, omdat hij beweerde dat de toekomst niet zozeer door gebeurtenissen, maar voornamelijk door onze houding – gedeeltelijk dus ook door onze verwachtingen – wordt gevormd. 

Ik heb het gevoel dat bij het concept van verwachting men ergens denkt de resultaten te kunnen oogsten van reeds gedane daden. Het doet denken aan het resultaat van een equatie en we zouden kunnen zeggen dat het causaal van aard is, dat betekent dat het sterk gebaseerd is op een oorzaak en gevolg visie van het leven. Ik heb nu "zus" gedaan en kan dus verwachten dat "x" het resultaat zal zijn. Het uitblijven van een verwachting kan zo ver gaan om bijna ons gevoel van rechtvaardigheid aan te tasten.

Bij verwachtingen kan men met name twee kanten op gaan:

Een passieve houding aannemen, waarin men ervan uitgaat dat het resultaat iets is wat ons simpelweg toestaat. Vanuit een spiritueel perspectief is dit een tamelijk zelfbetrokken houding. Vooral is het gegarandeerd een manier om teleurstelling op te roepen, en ons ongelukkig te maken.

Of men kan een actieve houding aannemen en b.v. de verwachting versterken door eraan te werken het resultaat proberen zeker te stellen. Vaak wordt dit gedaan door het eindresultaat te visualiseren als zijnde het reeds realiteit, en houdt dit beeld actief levendig in de eigen geest tot het resultaat is bereikt. Van origine is dit een oude magische beoefening, die in de laatste decennia – zoals typisch van het fenomeen New Age – op eigen manier en out of context weer vol in de spotlight staat. Echter wordt er n.m.i. te licht mee omgegaan. Als de spirituele ontwikkeling van de laatste decennia een grote valkuil heeft, dan is het haar benadering vanuit een té positieve waarneming. 220px-Alchemy of Happiness

Alles moet mogelijk zijn, alles lukt ALS men maar er genoeg in geloofd, of hard genoeg aan werkt etc. etc. Hetgeen betekent dat de mens heel veel in eigen handen heeft genomen en minder aan de "Schepper" of aan de "Cosmische Wijsheid" over heeft gelaten. Dit wederom betekent dat uiteraard de ermee verbonden verwachtingen hoger zijn dan voorheen.

De oude esoterici, zoals b.v. de alchemisten die vroeger met transformatieprocessen bezig waren, waren zeker hoopvol en - aangezien het in de menselijke natuur ligt – waarschijnlijk verwachtingsvol dat hun opus het gewenste resultaat bereikte. Maar voordat zij aan hun werk mochten beginnen, gingen reinigingsprocessen ervoor af, waarin men met de impuriteiten van de prima materia werkte. En iedere stap van het grote alchemische werk ging parallel met werk aan zich zelf.
Dit heeft overeenkomsten met wat men in de huidige tijden in een therapeutisch traject doet.

Dus de verwachting op een succesvol resultaat ging gepaard met een groot persoonlijk inzet. Maar wat ik nog belangrijker vind, het ging gepaard met een sterk gevoel van timing, voor de correcte correspondentie tussen de micro- en de macrocosmos. De mens trachtte zich af te stemmen op het cosmisch ritme, en de verwachting nam dus een bescheidenere aard aan, omdat men zich bewust was, dat er ook nog een grotere wijsheid in het spel zat.

Om een bepaald doel te bereiken moeten we er naar toe werken, en hebben we een zekere verwachting van een positief resultaat nodig. Als dit niet het geval is, zou het moeilijk zijn om überhaupt aan iets te beginnen. Het positieve effect van verwachting is heel makkelijk te erkennen in de medische wereld, b.v. met het placebo effect.

Ook filosofisch gezien, is het zeker heel waardevol: Victor Frankl, de beroemde existentialist psychotherapeut, heeft het in breder perspectief gezien en een van mijn lieveling "quotes" van hem is die waarin hij beweert dat "als je een mens neemt voor wat hij is, maak je hem zwakker; als jij hem neemt zoals hij zou moeten zijn, zorg je dat hij wordt wat hij in potentie kan zijn".

Zo ja, de verwachting van een zeker resultaat is een noodzaak. Maar het dient in het juiste context te worden gezien en in het juiste framework. Mijn wensen en verwachtingen zijn in feite alleen dat: "mijn verwachtingen"; en iedereen heeft wensen en verwachtingen die net zo gerechtvaardigd zijn als de mijne. En mijn aandeel hoort een onderdeel te zijn van een grotere compositie en hoort daarin zijn eigen plaats te vinden.

Hier kan het Buddhistisch perspectief interessant zijn.

Vanuit een Buddhistische visie worden verwachtingen gezien als een beperking voor onze mogelijke ware spirituele zelfontwikkeling omdat zij de oorzaak zijn van een overdreven gehechtheid aan een uitkomst die meestaal egoïstisch van aard is. Daarmee wordt bedoeld dat zelfs een altruïstische houding naar anderen toe minder deugdzaam is, als er een verwachting van iets voor ons tegenover staat. Zolang als wij iets voor terug nodig hebben, zullen we niet vrij zijn in onze ontwikkeling.

 

tarot 2 of pentaclesIk trek graag een tarot kaart ter inspiratie van een te schrijven tekst. Voor de thematiek verwachtingen kreeg ik de kaart 2 van pentakels: deze kaart staat voor vereniging: zij toont twee munten die zich in een lemniscaat bevinden, wat mij doet denken aan het feit dat verwachtingen ergens een energieverspilling zijn, omdat wij in ieder geval zouden ontvangen wat goed voor ons is, en wat wij bedoeld zijn om te ontvangen. De persoon jongleert met de twee munten, wat betekent dat hij een actieve houding naar het leven toe aanneemt, geen passieve "verwachting" maar een speelse houding, jonglerend voor evenwicht. Hij ziet er uit als zou hij plezier hebben, en ik vermoed dat dit een van de grote geheimen is van een goed leven: om simpelweg te leren om met de flow mee te gaan, met een actieve ontvangende houding: alert en open maar niet echt verwachtend. Vertrouwensvol man niet eisend.

 

Het is interessant dat we op de achtergrond de zee kunnen zien in een grote golvende beweging, met schepen die erover zeilen. Dit lijkt mij op een herhaling de duiden van de cyclische natuur van het leven of zelfs van de cosmos.

Wij kunnen alleen echt speels zijn als we ons ontspannen voelen, en als we kunnen vertrouwen op een gevoel van juistheid van de cosmische cycli.

 

Om dit nu af te ronden: ja, er is zeker een noodzaak voor een basisverwachting. Persoonlijk vind ik troost in de middenweg van deze vrolijke jongleur van de tarot. Wat hij mij leert is een speelsere, en misschien een minder zelfgecenterde houding naar het leven, waarin ik mij ietsje minder serieus neem, toch met de vaardigheid om alert en actief ontvankelijk te zijn, in staat om de cosmische getij te accepteren, en er het beste van te maken.